อาชีพทำไร่หญ้าหรือนาหญ้านั้นมีประวัติที่ยาวนานมากอาจต้องย้อนไปตั้งแต่สมัยกรุงรัตน์โกสินธุเลยที่เดียวเพราะมีหลายท่านอาจจะสงสัยว่าทำไมผู้คนในเขตบริเวณนี้ถึงได้ยึดอาชีพทำไร่หญ้ากันมากและทำไม่ถึงได้มีไร่หญ้าอยู่ในเขตบริเวณนี้ที่เดียวคือเวลาที่เราว่าจ้างผู้รับเหมาให้มาปูสนามหญ้าที่บ้านนั้นผู้รับเหมาก็จะขนหญ้าที่เป็นแผ่นๆใน1แผ่นจะมีขนาดประมาน100×50ซม.ใส่รถกระบะมาเพื่อความสะดวกในการขนย้าย

หญ้าที่เราเห็นเป็นแผ่นๆที่ผู้รับเหมาเอามาปูไว้ในสนามหญ้าบ้านเรานั้นผู้รับเหมาต้องไปหาซื้อหญ้ามาจากนาหญ้าหรือไร่หญ้าทั้งนั้นที่เจ้าของไร่หญ้าเขาตัดขายกันอยู่แต่เดิมไร่หญ้ามีอยู่มากแถบมีนบุรีหนอกจอกลาดกระบังแต่ตอนนี้เริ่มเริ่มมีไร่หญ้าในเขตอื่นๆที่ขยับห่างออกไปถึงเขตปทุมธานีและจังหวัดอื่นรอบกรุงเทพฯชาวบ้านส่วนใหญ่ที่ยึดอาชีพทำไร่หญ้าจะเป็นชาวไทยมุสลิมที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณนี้ตั้งแต่สมัยกรุงรัตน์โกสินธุตอนต้นสาเหตุที่ชาวบ้านแทบนั้นนี้ยึดอาชีพทำไร่หญ้าเพราะว่าในยุคสมัยนั้นเจ้านายและขุนนางชั้นผู้ใหญ่นิยมทำสนามหญ้าไว้ในบริเวณบ้านของตนเองทำตามแบบบ้านฝรั่งแต่ในสมัยนั้นไม่มีผู้ที่ประกอบอาชีพทำไร่หญ้าจึงหาหญ้ามาปูไม่ได้จึงได้เกณฑ์ให้ชาวบ้านละแวกดังกล่าวที่มีอาชีพทำนาอยู่แล้วใช้ที่นาของตนมาเป็นไร่หญ้าเพื่อปลูกหญ้านำมาถวายเมื่อชาวบ้านทำไร่หญ้ากันนานขึ้นสั่งสมวิชาประสบการณ์มานานจากรุ่นสู่รุ่นเป็นเวลาหลายสิบปีเข้าชาวบ้านแถบนั้นจึงยึดการไร่หญ้าแทนการทำนาเป็นอาชีพหาเลี้ยงครอบครัวจนถึงปัจจุบัน